API 5L leidingbuis voor olie- en gasleidingen

Gaspijpleidingen kunnen, afhankelijk van hun functie, in drie typen worden verdeeld: gasverzamelpijpleidingen, gaspijpleidingen en gasdistributiepijpleidingen.

① Gasverzamelpijpleiding: de pijpleiding van de boorput in het gasveld via het verzamelstation naar de gasbehandelingsinstallatie of het eerste gascompressorstation. Deze pijpleiding wordt hoofdzakelijk gebruikt voor het verzamelen van onbehandeld aardgas dat uit de aardlagen wordt gewonnen. Vanwege de hoge druk in de gasput is de druk in de gasverzamelpijpleiding doorgaans hoger dan 100 kgf/cm², en de pijpdiameter bedraagt ​​50 tot 150 mm.

② Gaspijpleidingen: pijpleidingen van gasverwerkingsinstallaties of gascompressorstations van gasbronnen naar gasdistributiecentra, grote afnemers of gasopslagplaatsen in grote steden, evenals pijpleidingen die gasbronnen met elkaar verbinden. Na de verwerking wordt het gas via de pijpleiding getransporteerd. Aardgas van de kwaliteitsnorm (zie pijpleidingtechnologie voor gastransport) vormt het belangrijkste onderdeel van het gehele gastransportsysteem. De diameter van de gaspijpleiding is groter dan die van de gasverzamelpijpleiding en de gasdistributiepijpleiding. De grootste gaspijpleiding heeft een diameter van 1420 mm. Het aardgas wordt onder druk getransporteerd vanaf het compressorstation aan het beginpunt en naar de compressorstations langs de leiding. De gastransportdruk bedraagt ​​70-80 kgf/cm², en de totale lengte van de pijpleiding kan duizenden kilometers bedragen.

③ Gasdistributieleiding: de leiding van het stedelijke drukregel- en meetstation naar de aftakking van de gebruiker heeft een lage druk, meerdere aftakkingen, een dicht leidingnetwerk en een kleine leidingdiameter. Naast de vele stalen leidingen kunnen lagedruk gasdistributieleidingen ook van kunststof of andere materialen gemaakt zijn.

Laaggelegeerd staal X-60 (sterktelimiet van 42 kgf/cm²) wordt veel gebruikt voor buizen, en er worden steeds vaker materialen met een hogere sterkte toegepast, zoals X-65 en X-70. Om de wrijvingsweerstand in de pijpleiding te verminderen, worden nieuwe stalen buizen met een diameter van meer dan 426 mm over het algemeen aan de binnenzijde voorzien van een coating.

Gassen met verschillende fysische eigenschappen worden achtereenvolgens in dezelfde pijpleiding getransporteerd, en er worden transporttests uitgevoerd met gasvormig en vloeibaar aardgas via pijpleidingen bij -70 °C en een hoge druk van 77 kgf/cm². Het aardgastransportsysteem via pijpleidingen bestaat uit twee delen: het gastransportstation en het leidingnetwerk. Het leidingnetwerk omvat pijpleidingen, kleppenruimtes langs de route, kruisgebouwen (zie pijpleidingkruisingsproject en pijpleidingkruisingsproject), een kathodische beschermingsinstallatie (zie pijpleidingcorrosie), een pijpleidingcommunicatiesysteem, een dispatching- en automatisch bewakingssysteem (zie pijpleidingbewaking), enzovoort.

Stalen buizen vormen het belangrijkste materiaal voor pijpleidingen. Aardgasleidingen zijn een speciaal metallurgisch product dat wordt gevormd door diepgaande bewerking van plaatstaal (bandstaal). Door verschillen in procestechnologieën verschilt de samenstelling van pijpleidingstaal per fabrikant. Met de voortdurende ontwikkeling van onderzoek naar pijpleidingstaal hebben Canada en andere landen testtrajecten aangelegd met X100- en X120-pijpleidingstaal. In het Jining-verbindingspijpleidingproject in China werd voor het eerst X80-pijpleidingstaal gebruikt voor een testtraject van 7,71 km. De 4843 km lange West-Oost-gaspijpleiding, onderdeel van de tweede hoofdleiding, maakt gebruik van X80-pijpleidingstaal met een diameter van 1219 mm, waardoor de gasdruk tot 12 MPa wordt verhoogd. Over het algemeen heeft X80-staal een tweefasige structuur van ferriet en bainiet, X100-pijpleidingstaal een bainietstructuur en X120-pijpleidingstaal een ultralaag koolstofgehalte aan bainiet en martensiet.

Voor aardgasleidingen zijn sterkte, taaiheid en lasbaarheid de drie belangrijkste kwaliteitscontrole-indicatoren [6].